23 Ιανουαρίου 2026 - Αρθρογραφία
Καθώς η Κύπρος εισέρχεται στο 2026, το κοινωνικοοικονομικό τοπίο μοιάζει με αχαρτογράφητα νερά και τοπίο στην ομίχλη. Η χώρα, ούσα πλέον στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προετοιμάζεται για τις κρίσιμες βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου. Η καθημερινότητα των πολιτών δύσκολη, μιας και δοκιμάζεται από την επίμονη ακρίβεια, την οικονομική πίεση, την δυσκολία στην στεγαση κυρίως για τα νεαρά ζευγάρια αλλά και την συσσωρευμένη απογοήτευση και οργή.
Για τα νέα ζευγάρια, το όνειρο της ιδιόκτητης κατοικίας ή ακόμα και της προσιτής ενοικίασης μετατρέπεται σε άπιαστο στόχο. Παρά τα κυβερνητικά στεγαστικά σχέδια που έχουν ανακοινωθεί τα οποία ομολογουμένως κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση, οι τιμές των ακινήτων αναμένεται να διατηρηθούν σε υψηλά επίπεδα και σε κάποιες περιοχές ακόμα και να αυξηθούν, ενώ τα ενοίκια στις αστικές περιοχές, συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία.
Η ακρίβεια στα βασικά αγαθά, αν και έχει σταθεροποιηθεί, εξακολουθεί να αποτελεί το κυριότερο πρόβλημα. Με ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού να βρίσκεται στο όριο της φτώχειας, την μεσαία τάξη να συρρικνώνεται και η αγοραστική δύναμη των μισθών να εξανεμίζεται, παρατηρείται ένα εκρηκτικό υπόστρωμα κοινωνικής δυσαρέσκειας. Τα νοικοκυριά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο να ανταποκριθούν στις μηνιαίες υποχρεώσεις τους. Παρόλο, που η φορολογική μεταρρύθμιση φαίνεται ότι θα προσφέρει κάποια ανακούφιση στη μεσαία τάξη, είναι σημαντικό να αυξηθούν οι στοχευμένες κοινωνικές παροχές για όσους τις έχουν πραγματικά ανάγκη. Επίσης, η προτεραιότητα όλων μας πρέπει να είναι η αύξηση των χαμηλών και μεσαίων συντάξεων κατά τουλάχιστον 300 ευρώ, ώστε οι πατεράδες και οι μανάδες μας να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια.
Στο πολιτικό πεδίο, οι εκλογές του Μαΐου δεν είναι απλώς μια καταγραφή δυνάμεων, αλλά μια δοκιμασία ολόκληρου του πολιτικού συστήματος. Η εμφάνιση «αντισυστημικών» τάχατες τάσεων και η άνοδος προσωπικοτήτων που βασίζονται αποκλειστικά στην επικοινωνιακή ισχύ των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού. Η προεκλογική περίοδος μετατρέπεται σε ένα παιχνίδι της ατάκας, του εντυπωσιασμού και της επικοινωνίας, ενώ θα έπρεπε να επικεντρώνεται σε προτάσεις με ουσία που θα καλυτερεύσουν την ποιότητα ζωής των συμπολιτών μας.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το 2026 είναι η επικράτηση επικίνδυνων και λαϊκιστικών τάσεων οι οποίες αν επικρατήσουν εγκυμονούν κινδύνους να οδηγηθούμε στο χάος. Ο λαϊκισμός τρέφεται από την απόγνωση, τις απλοϊκές λύσεις, τις υποσχέσεις για άμεση πάταξη της ακρίβειας χωρίς δημοσιονομική βάση και εν τέλει την πόλωση μέσω μιας ρητορικής που διχάζει την κοινωνία, στοχοποιώντας θεσμούς ή κοινωνικές ομάδες, με αποτέλεσμα η κατάσταση αυτή να οδηγεί στην θυμική ψήφο, ως ένα τρόπο τιμωρίας του πολιτικού συστήματος. Ωστόσο, εκείνος που πραγματικά τιμωρείται είναι ο ίδιος λαός.
Η άνοδος ακραίων σχηματισμών, αλλά και η δυναμική ανεξάρτητων προσωπικοτήτων που επενδύουν στην «αποπολιτικοποίηση», απειλούν να μετατρέψουν τη Βουλή σε ένα κατακερματισμένο σώμα, δυσκολεύοντας τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων για την οικονομία, το Κυπριακό αλλά και σωρεία άλλων σημαντικότατων θεμάτων. Η θεωρία του χάους, όπως είναι γνωστή, τρέφεται από την οργή και την αγανάκτηση του λαού που απορρέει από δύσκολες εποχές κι έτσι βρίσκει έδαφος για να ανθήσει. Το χάος όμως, πρέπει να θυμόμαστε, πως φέρνει την καταστροφή η οποία θα στιγματίσει τις επόμενες γενιές, δηλαδή τα παιδιά μας. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που οφείλουμε να αφήσουμε κατά μέρος την απογοήτευση και με κριτική σκέψη, να επιλέξουμε σοφά αυτούς που με σταθερότητά, ειλικρίνεια και με γνώση πολιτεύονται.
Δεν χρειαζόμαστε λαϊκισμό, δημαγωγία ή σοβαροφάνεια, χρειαζόμαστε σοβαρότητα και ειλικρίνεια. Ένα πολιτικό λόγο, τεκμηριωμένο και υπεύθυνο που να σέβεται τους πολίτες και να θέτει στο επίκεντρο το δημόσιο συμφέρον αντί των πρόσκαιρων εντυπώσεων.
Το 2026 θα είναι κρίσιμη χρονιά για την Κυπριακή Δημοκρατία. Η αντιμετώπιση μεταξύ άλλων, της ακρίβειας, του μεταναστευτικού αλλά και του ενεργειακού δεν είναι μόνο οικονομικά στοιχήματα αλλά το κύριο ανάχωμα απέναντι στον λαϊκισμό. Αν οι πολίτες νιώσουν ότι το κράτος αδυνατεί να δώσει λύσεις, η κάλπη του Μαΐου ενδέχεται να στείλει μηνύματα που θα κλονίσουν τη σταθερότητα της χώρας και θα βάλουν σε κίνδυνο το μέλλον των παιδιών μας.